Curaçao 09

Zaterdag 2 mei

Erg slecht geslapen, ben er maar om 5 uur uitgegaan.  Lekker koffie gedronken en wat getutteld en iets voor half 8 bepakt en bezakt naar Centraal Station. Daar had ik meteen de trein naar Schiphol, dus alles liep zoals gepland, zelfs het laatste peukje kon nog op mijn gemakje.

Ik had een paar cadeaus meegekregen waaronder een schilderij, en dat vertrouwde de band niet bij het boarden. Nadat hij  3 x door de scan was gegaan mocht ik door.

In het vliegtuig zat ik naast een aardige jongen uit Curaçao en samen deelden wel een videoschermpje dat ik had gekocht voor 10 euro. Het maakt de reis wel veel sneller. Tjayrom loodste mij bij aankomst door de localdouane en zo stond ik binnen een kwartier al met koffer en al buiten. Niels keek me verbaasd aan; NU AL?

Na een peukje vertrokken we met de taxi naar het huis van Niels, wat een leuk huisje! De buurvrouw kwam zich meteen voorstellen als Daphne. We dronken een wijntje of twee en na een douche vertrokken we naar Zanzibar. Het restaurant waar Niels werkt. Wat een feest was het daar! Het was Happy Hour, dus ik viel meteen met mijn neus in de… Moijito haha.

Er kwam een bandje spelen met lekkere swingende Caribische muziek, dus ik voelde me meteen in mijn Sas. De eerste salsa’s, merengues en bachata’s binnen 5 uur na aankomst.

Om 8 uur aten we bij Tinto’s, een mooie omgeving, we kregen een hele mooie tafel . Na de bestelling moesten we alleen wel heel erg lang wachten op de drankjes, maar het eten was lekker. Ik had het een beetje moeilijk met de tijd, want het is toch al 4 uur in Nederland, dus ik viel bijna in slaap aan tafel.

Na het eten nog even teruggegaan naar Zanzibar, maar daar bleven we niet zo lang meer en vertokken weer naar het huis van Niels. Daar kwam de buurman Roberto ons verrassen met eigengemaakte Moijito’s en zo zat de kamer ineens vol met Jacqueline, Daphne, Roberto, Niels en ik. Het werd later dan ik van plan was, maar wat was het gezellig.

Zondag 3 mei

Niels had voorspeld dat ik om half 6 wakker zou zijn, maar hij had het mis, het was 5 uur… Ik ben nog blijven liggen tot half 7, maar toen ben ik stil op het terras gaan zitten om daar naar kolibris en suikerbuikjes te kijken en een vogel die Trobial oid heet. Niels werd ook wakker en om 7 uur werd er op de deur geklopt door een enthousiaste Daphne; er waren die nacht kittens geboren achter haar bank die buiten staat, wat een kleintjes! Zo leuk! We zette wat water neer en Daphne haalde bij Dirk, de vader van de poes, wat brokjes op. Dirk was er niet, die was op terugtocht van Venezuela met de boot. Ze begon gulzig te eten. Toen Dirk aankwam om de kittens op te halen, vertelde hij een wonderlijk verhaal; Die nacht om 12 uur verschenen er allemaal lichtpuntjes op het water en sprongen er 5 a 6 tuimelaars wel een half uur rond zijn boot. Hij vertelde aan zijn vriend: Moo is bevallen. Het wonderlijke is, het gebeurde ook echt om 12 uur…

Daphne bood aan een rondritje, een Chinatour in Curaçao te gaan maken en ze ontpopte zich als een echte gids. We reden door een WildWest aanvoelend landschap met kaktussen en struiken met enorme doorns om aan te komen bij een prachtige baai met helder turkoise kleurig water. Als de koningingin een keer per jaar langskomt, zwemt zij in deze baai.

Toen richting Punda. Daar een cappuchino gedronken, over de pontjesbrug, richting een heel mooi hotel dat opgezet is door ………. Om de verpauperde wijk op te knappen. Nou dat was gelukt hoor!

We aten een maaltijd bij een Surinaams restaurant en toen door naar Cabana, een resort waar ’s avonds een pianospeler zou spelen.  Niels en ik gingen wat eerder om te genieten van de zon, de turkoise zee, het strand, een biertje en een watertje en pure rust.

 Rond 6 uur kwamen Dirk en Daphne erbij en helaas begon het te regenen. Wij gingen onder een parasol zitten en we kletsen af en aan.

Hilarisch was het verhaal over Roberto die een eendje had gered en het opvoedde alsof het zijn kind was: hem in de lucht gooien om te leren vliegen en dan belandden op en zacht kussen, met hem gaan zwemmen  met een touw aan pols en poot en een zwembadje maken in de tuin. Maar hij werd te groot, dus hebben ze hem vrijgezet in een groot meer hier vlakbij waar allerlei eenden, flamingo’s en andere vogels leven. Daar wil ik nog wel naar toe.

Toen het droog werd hoorden we in de verte al de pianoklanken van Juni Juliet die zou optreden vandaag.  We gingen daar op loungebanken hangen en genoten van een wijntje/bacootje/colaatje en van de muziek. Wat kan die man zingen zeg.

We namen er een mixed platter bij en kletsen en aten en luisterden, het was heel erg gezellig. Even later kwam Jacqueline er ook nog bij en de hopelijk aanstaande vriendin van Dirk, dus we zaten met 6 man. Later nog een schaal met heerlijke hapjes genomen, een feest dus.

4 mei

Lou is jarig, gefeliciteerd jongen!

Vandaag was het plan om naar de Westpunt te gaan. We vertrokken om kwart voor tien met de bus richting Punda. Daar nog wat inkoopjes gedaan en doorgelopen naar het busstation. Daar kregen we te horen dat de bus net weg was, balen! Wat nog meer balen was, was dat de volgende pas om 1 uur zou vertrekken en het was nu 11 uur. We hebben nog gewacht of er misschien een klein busje richting Westpunt zou gaan, maar helaas.

We besloten dan maar naar een strand te gaan wat iets toegankelijker was. Toen we de pondjesbrug bereikten, stond hij open en moesten we met een pondje naar de overkant gaan.

Een enorm vrachtschip moest erdoor. Aan de overkant gingen we aan het water een cappuccino en een tosti drinken en eten. Het busstation bleek om een of andere reden verplaatst te zijn en we zagen ook in de verte mannen in witte pakken. Later bleek dat het de dodenherdenking was. Logischerwijs om 2 uur, want in Nederland is het dan 8 uur.

We hebben Lou nog even gebeld om hem te feliciteren met zijn verjaardag en toen kwam de bus eraan.

We gingen naar Zanzibar, thuisbasis voor Niels, maar ik had het alleen in de nacht gezien. Heerlijk gezwommen en gezond.

Daphne kwam ons ophalen en bood aan een pasta te koken. Gezellig! Zo zaten we even later heel gezellig te eten bij de buurvrouw.

Dirk kwam nog even langs om zijn katjes te zien en Mootje eten te geven en hij schoof daarna ook gezellig aan.

Later op de avond hebben Niels en ik een ouderwets potje gescrabbeld en we zijn niet erg laat gaan slapen.

5 mei

In de ochtend heel lang met Daphne zitten kletsen, wat een mooi mens is dat! Niels lag lekker uit te slapen en ging zijn ding doen. Het is natuurlijk ook wel een inbreuk ineens je zusje 24 uur per dag op je lip te hebben en eigenlijk had ik ook wel even behoefte aan privacy.

In de middag gingen we met de bus naar Cabana’s een beachresort en hebben daar heerlijk gezond en gezwommen en boekjes gelezen en gekletst: het echte vakantiegevoel!

We vertrokken iets eerder van het strand om boodschappen te gaan doen bij Vreugdenhil, een supermarkt. Omdat Niels niet in een stad woont, zijn er ook geen grote supermarkten of winkels in de buurt, wel de zogenaamde ‘Snacks’ waar je je rookje en drankje kan halen. We sloegen in om eens lekker thuis te gaan koken. Toen Niels aan het koken was, bood Daphne me aan om me te masseren, ze is masseuse van beroep, dus ik zei geen nee… Heerlijk was het, de rest van de avond was ik murf ervan. Niels had overigens heerlijk gekookt.

We gingen best vroeg slapen omdat we de volgende dag een tour naar Klein Curaçao zouden gaan maken.

6 mei

Om 10 over 6 ging de wekker. Niels zette een kopje koffie en we pakten wat spulletjes in die we nodig zouden hebben voor een dagje Klein Curaçao. Om 7 uur werden we een stukje verder bij een resort opgehaald en kwamen we aan bij Boothouse Brakkeput, vanwaar de catamaran zou vertrekken.

Aan boord kregen we een straf bakje koffie en een broodje met kaas en toen begon de wilde tocht. We moesten achterin zitten en later bleek wel waarom, we waren nu al zeiknat. Er vloog nog even een helikopter van de coastguard mee en er vlogen wat vliegende vissen over het water.

In de verte doemde de kleine vuurtoren al op en al snel zagen we het superwitte zand en het zwembadblauwe zeewater. We mochten kiezen, of met een bootje naar de wal, of zwemmend/snorkelend. Wij kozen voor het laatste en wat was dat water heerlijk en helder! Het was nog vroeg en dus ook nog een beetje bewolkt, maar goed insmeren was een must.

Rond 12 uur zwommen we terug naar de Catamaran om te lunchen. Rond de boot zwommen allerlei mooi gekleurde vissen. De lunch was erg uitgebreid met 3 soorten vlees, rijst, verschillende salades en het smaakte me prima. Het wijntje erbij trouwens ook ;-)

Een tijdje na de lunch zwommen we weer richting strand en ik merkte dat ik toch wel erg verbrand was ondanks het smeren, dus ik trok een t shirt aan en bleef verder onder een rieten dak bij ‘de bar’. Meer mensen vonden dat een goed plan en het werd erg gezellig. Wat wil je nou liever? Een heerlijk biertje op een tropisch wit strand met zwembadkleurig zeewater… Af en toe dook er een kopje op van een langs zwemmende schildpad en iedereen wat vrolijk.

Rond 3 uur zwommen we voor de laatste keer terug naar de boot om weer te vertrekken naar Curaçao. Dit keer ging de motor uit en zeilden we een stuk terug. Gezellig gepraat met allerlei mensen die ook in het net lagen of bij het net zaten. Ik dan wel helemaal ingepakt, want nu waren, naast mijn rug, ook mijn voeten erg verbrand. Oei oei oei en dat heb ik later geweten.

Bij aankomst bleek dat ons busje zonder ons was vertrokken, maar gelukkig boden medeboters ons aan ons weg te brengen.

We moesten nog wat boodschapjes doen en Dirk bood aan te rijden, ik moest hoognodig pinnen, want met 1 gulden kom je niet zo ver. Maar ineens komt Jaqueline aan met een gevonden kitten van ongeveer 4 weken oud. Het liep de hele tijd van zijn moeder weg de grote weg op en Jacqueline kon het niet over haar hart verkrijgen dat het beestje straks platgeren op de weg lag zonder iets gedaan te hebben, dus nam ze hem mee. Wat een droppie! Al snel bleek het beestje ONDER de vlooien te zitten en ik bleef even bij haar om haar en het beestje te helpen. Het hok van Lucky, de eend, was leeg (zie eendenverhaal) dus kon het beestje daarin. Een doos neergezet, eten en drinken en het diertje begon gulzig te eten. De mannen kwamen inmiddels terug met eten voor ons en antivlooienspul voor Bowie, het beestje. De kitten heeft namelijk twee verschillende kleuren ogen. Morgen gaat Jacqueline naar de dierenarts met het beestje.

Het werd een barbecue, Niels had vlees gemarineerd, Jacqueline had salade gemaakt, Dirk had de bbq aangezet. Het was inmiddels over negenen en eigenlijk was ik al over mijn honger heen en de anderen ook, dus we hebben niet veel gegeten, maar wel veel gekletst. We zaten bij Dirk in huis en het werd een latertje…

7 mei

Vandaag waren we allebei behoorlijk moe en lui en besloten naar Punda te gaan om te pinnen en shoppen. Daphne kwam voor vertrek vragen of we zin hadden om naar de Caracasbaai te gaan. Ja hoor, natuurlijk, maar wel als ik in de schaduw kon zitten. Mijn rug en voeten waren zo vreselijk verbrand, mijn voeten waren helemaal opgezet. Een plekje in de schaduw gevonden en een lekker patatje gegeten met een Polar. Heel gek, maar het begon ineens heel erg koud te worden. We zaten nog even met de handdoek om, maar het was echt te koud. We gingen nog even naar een toeristische shop, maar niemand had iets gekocht. Wel een mooi uitzicht gezien daar.

’s Avonds zijn we vroeg gaan slapen en hebben 2 films gezien. Moet ook kunnen in je vakantie, toch?

8 mei

Niels moest vandaag werken, ik wilde wel een dagje strand, dus boekje mee, handdoek mee, wat te drinken en vooral veel zonnebrand. Mijn boek was helaas veel te snel uit en het tweede boek was te saai, dus zat er niets anders op dan een beetje om me heen kijken. Mensen genoeg nietwaar? Tegen 5 uur ben ik op een loungebed gaan liggen en wachtte ik op de zonsondergang. Toen de zon net onder was, liep er een jongen met een pizzadoos onder zijn arm, hij wilde gaan kijken naar de zonsondergang, maar hij was net te laat. Ik vroeg hem of hij zin had om bij me te komen zitten en we raakten heftig in gesprek. Een leuke vent! Hij bood me aan morgen het eiland rond te rijden en het klikte zo leuk dat ik ja zei (na goedkeuring van Niels haha).

Nadat Niels vrij was gingen we nog naar een nachttent waar je biertjes kon halen en G ging mee.  Later wilden Niels en Bollie nog wat eten, maar ik had geen trek. Nog maar een biertje dan…

(Geen foto's deze dag.)

9 mei

Vandaag had ik dus afgesproken met G om een rondtour Curaçao te doen. Hij kwam op z’n Curaçaos te laat, maar daar ben ik inmiddels aan gewend geraakt en hou er dus rekening mee dat 2 uur half 3 is. Hij belde me nog lief op dat hij wat later kwam.

We gingen over de Julianabrug richting Westpunt met allerlei stops tussendoor: St Michielbaai

Blauwbaai en via een boerderij waar kippen, geiten, pauwen waren en er uit een waterput vers drinkwater werd getapt.

Heb nog nooit een witte pauw gezien overigens...

Om zo uiteindelijk naar Boca Tabla te gaan.

Hier was een natuurlijk uitgesleten grot waar het water met enorme kracht in en uit ging. De mythe gaat dat als er teveel vrouwen in de grot zitten, de grot nog harder gaat spuiten. Nou ik heb het gemerkt, ik was zeiknat!! Maar wat was het geweldig om te zien en te horen! Wat een geweld, wat geweldig! 

Daarna liepen we de grot weer uit om te klimmen op de rots en daar zag je de golven zo te keer gaan tegen de rotsen, echt geweldig!

Daarna eten bij Jaanchie's, een onwijs leuk restaurant waar de eigenaar de menukaart verteld. Overal waren er vogeltjes en het eten wat origineel Curaçaos. Erg leuk dus om daar te zijn.

Later gingen we nog naar het fort bij Punda, daar kon je heel mooi over de haven, de stad en verder kijken.

10 mei

Vandaag, mijn laatste hele dag, gingen Niels en ik naar Mambobeach, een soort Bloemendaal aanvoelend strand. Harde muziek, rosé erbij en dansen in de zee, kletsen met elkaar en met anderen, héérlijk dus!

Daarna gingen we naar een ‘Snack’, een soort supermarktje aan de weg, want daar werden we opgehaald om naar het verjaardagsfeestje van Michel te gaan.

Naast Michel en Niels en mezelf, waren we de enige Nederlanders, dus er werd flink gedanst op salsa, merenque en bachata muziek. Toen Michel om 12 uur echt jarig was, kregen we geen taart, maar allerlei lekkere Curaçaose hapjes. Smullen dus! Het werd nog erg laat.

11 mei

De dag van vertrek naar Nederland helaas. Ik heb alles in mijn koffer gesodemieterd en nog wat met Niels en Daphne gekletst en toen was het echt tijd om met de taxi naar Hato, het vliegveld, te gaan.

Daar aangekomen ontbeten we met een pasteitje en wat te drinken. Niels vertelde dat je wireless kon internetten, dus we hebben even met een vriendin in Nederland gewebcammed. Gezellig!

Toen nog een bacootje op een terrasje gedronken en toen werd het écht tijd voor het afscheid. Ik heb het echt zo naar mijn zin gehad, dat ik er wel wat emotioneel van werd.

Dus zo kwam ik sniffend het vliegtuig in. Naast mij zat een man en zijn vrouw, er zat alleen een gangpad tussen. De vrouw vroeg mij of ik wilde wisselen. Als ze nou heel ver uit elkaar hadden gezeten had ik het wel gedaan, maar ik had deze stoel al weken van tevoren gereserveerd én voor betaald, dus ik zei NEE! (Geleerd van Daphne, leer NEE te zeggen) En zo heb ik 5 heerlijke uren van de 9 uur kunnen slapen....

Op Schiphol kwam ik Edwin, de reisleider van Costa Rica en Panama nog tegen, we hebben een beetje bijgekletst.

Tja en dan ben je weer thuis en krijg je emailtjes van Curaçao, je ziet de foto’s op je computer, je ziet het bruin er af vliegen en ja, dan heb je heimwee... Gelukkig kreeg ik een warm welkom van mijn katjes die me erg gemist hebben... Dat verzacht de boel.

Misschien in de zomervakantie nog maar even terug gaan...