Gedichten

Mijn gedichten door de jaren heen. Iedereen heeft gevoelens, sommige mensen schrijven ze op. Dus lees maar mee met mijn gevoelens. Soms zijn ze heel blij, soms somber, soms onzeker, soms supersterk, soms verliefd, soms tevreden, soms ... (De gedichten staan niet op volgorde van schrijven)
 

Het was toch maar een kat

 

Geen vogeltjes, geen muisjes
geen bolletjes met wol
een auto en een botsing
de maat was schijnbaar vol

 

Nooit meer kopjes geven
nooit meer spinnen van genot
een grafje in de tuin
is de kat blijkbaar het lot

 

Een ander zou snel denken
Het was toch maar een kat
maar weinigen die weten
hoe lief ik hem toch had

 

 

Heb jij een beetje zon voor mij?

één kleine zonnestraal
dat is wat ik vraag
ik ben zo koud van binnen
wil de warmte toch zo graag
 

 

heb jij een beetje zon voor mij
één klein straaltje maar
ik ben zo koud van binnen
in ‘t begin van ‘t nieuwe jaar
 

 

een heel klein beetje warmte
zonder sneeuw en zonder ijs
dat lijkt mij voor vandaag
het aardse paradijs
 

 

ik ben zo koud van binnen
ik heb één straaltje nodig

 

Ik wilde de wind stoppen

ik vloog langs scherpe,
ijzingwekkende bergwanden.
vloog over muren van water
blauwzwarte golven rezen en
kantelden onder mijn lichaam

de wind werd sterker en dreef me
steeds dichter naar de nauwe kloof
ik schreeuwde, vloekte, smeekte
om hulp, maar het krijsen
van de wind was te luid, het raasde
langs me heen, ik wilde de wind stoppen

en …

het werd stil …

verdacht stil, de stilte deed mij huiveren
zouden mijn gebeden worden verhoord?
de wind joeg weer aan, de donder en bliksem
sloegen vurig tegen rotsen en met een
duizelingwekkende klap, ontwaakte ik..

in de verte hoorde ik een ambulance
de bliksem had zijn inslag gedaan
de dood kwam iemand halen,
maar ik was het - nog - niet

 

Jij, ik en de tijd

(tik) ik (tik) mis
(tik) je (tik) zo
de seconden tikken
zo eindeloos traag

en als jij en ik
elkaar dan eindelijk zien
razen de uren in
tijdloze eeuwigheid voorbij

de reistijd in zevende hemel
gaat blijkbaar zeven keer zo snel


 
Het mislukte kind
 
ik ben niet dom
ik ben niet stom
heb geen aa dee haa dee
ik snap elke som
wat doet het erom
heb echt geen enkel idee
 
ik ben niet speciaal
ik heb geen verhaal
geen ziekte of syndroom
ik ben niet brutaal
maak nooit kabaal
hou me altijd in toom
 
ik ben geen buitenlander
ik heb geen tegenstander
alles gaat me voor de wind
denk niet dat ‘k ooit verander
ben een echte eilander
ik ben het mislukte kind
 
ik ben helaas té gewoon
hoe vaak ik er ook over droom
om voor één keer speciaal te zijn

 

Alles van vroeger

alles van vroeger
staat in dozen
ligt in tassen
alles wat van vroeger was
veilig in een kast

fotoboeken
een oud horloge
hebbedingen
een teddybeer

alles wat van vroeger was
wil ik nu niet meer
want denken aan wat vroeger was
doet me nu zo’n zeer

ik heb alles opgeborgen
en doe de deur pas open
wanneer de stof van
er tussen is gekropen


alles van vroeger
staat in dozen
ligt in tassen
alles wat van vroeger was
verdrongen in een kast

 

Begraafplaats

hier waar spechten
hameren tegen bomen
waar eekhoorntjes het lekkerste
uit de bloemstukjes halen

waar de bomen het kille
uit snijdende winden haalt
en bladeren de grond bedekken
alsof het een deken was

ja hier, precies op dit plekje
zou ik graag willen zijn
als ik later dood ben

 

Duisternis

’t is 5 over 5 
buiten is het donker
alsof het vandaag
nooit licht is geweest

grauwe wolken
samen gesmolten
en donkeren
meer dan lucht alleen

't dringt diep binnen
en overmeestert
de kleur van gisteren

 

Liften

het leven is meer
dan alleen maar
je vinger opsteken
om mee te liften

soms moet je
het stuur wel
overnemen om
jouw richting
te bepalen

met liften
kom je alleen
waar de bestuurder
heen wil gaan

 

Het Wateringse Veld

Rondjes rond het schelpenpad
Hutten bouwen in het park
Vissen bij de aanlegsteiger
En puzzelen bij Marc

Het schelpenpad is er nog
Je kan er zelfs nog vissen
Maar uitzien over weilanden
Moet ik voor altijd missen

Platgegooid en volgebouwd
Met grote blokkendozen
Herinneringen verwoest
door deze metamorfose

 

Echte liefde

het was begin juli
dat je tegen me zei
jij bent mijn ware liefde
jij bent het helemaal voor mij

ik was eerst wat onzeker
zou ik het durven met jou
je belooft me gouden bergen
maar hoe het worden zou?

heel kalmpjes aan
opende ik je bericht

RED ALERT! RED ALERT!

was ik me toch bijna
voor een virus gezwicht

 

Zoenen

weet je wat ik nu zou willen doen
je schaamteloos vragen
om een zoen
een zoen op mijn wang
een zoen op mijn mond
en beter nog
een zoen op mijn kont
mezelf ontdoen
van alle fatsoen
voor gewoon één zoen
(of meer)
want zoenen is gezond

 

De dag

de dag is te snel voorbij
de zon stort zich in zee
zo ook de liefde gaat voor mij
de dag is te snel voorbij
gevoel is slechts een getij
de vloed neemt mijn tranen mee
de dag is te snel voorbij
de zon stort zich in zee

 

Bomen waaien water

wederom geen zomerdag
geen gele, brandende zon,
geen wolkenloze, blauwe lucht
geen luchtig zomerbriesje
dat mensen doet ontkleden

wederom valt de regen
als een felle waterval
en maken harde stralen
kapot wat kwetsbaar schijnt

wederom waait de wind
maakt dat bomen
water waaien

 

Niets meer

er is niets meer
dan lucht
dan aarde

niets meer
dan mensen

die allemaal
willen zijn

maar zijn
zoals
het hoort

laat mij
laat mij maar
gewoon
zijn

 

Ik ben boos

ik ben boos,
nee kwaad

bloed golft
als een razende
stroomversnelling
door mijn aderen

schreeuw letters
die breken door
het knarsen
van mijn kaken

zo nijdig!

ben de rede ( n ) vergeten
 


De marionet

de hand die mij al tijden leidde
ik schud hem van me
ik sla en schreeuw
"En nu wil ik vrijaf!"

ik knip de draden door
laat me zo niet leven
vandaag ben ik degene
die aan de touwtjes trekt

laat mijn armen nu maar hangen
geef mijn benen even rust
onbewust, doch vastberaden
ben ik al op weg

 

Mack

Je bekeek hem
je wist, je zag
dat het een ‘hem’ was

met tranen in je ogen

als je hem nu zou zien
oh wat zou je genieten
wat zou je hem liefhebben
zoals wij doen

ik staar
door jouw ogen
naar je kleinkind

met tranen
van geluk


en gemis

 

Huis te koop

de dag was zo mooi
we schilderden en poetsten
de muren en elkaar

de meubels en kleuren
uitgezocht naar onze smaak
en we proefden elkaar

ons liefdeshuisje
noemden we het

en nu
de geur verdwenen
het huis voelt kil
de liefde tussen ons
verraderlijk stil

 

Prematuur

oh God, ik hield al van je
voor ik je kende
voor ik je naam hoorde
en je stem

je naam
zingt vogels in mijn oren
je stem
zingt vlinders in mijn hart

oh God, ik hield al van je
voor ik je kende
en toen ik je zag
wist ik, ik ben

 

Dromen

droom de wegen
met geopende ogen
leef het leven
in dromen van nu

dromen over later
zijn een illusie
wat je later zou willen
begint al vandaag

leef je droom en
droom van leven
en durf, durf
je droom te leven

 

De klok

waarom tikt de klok zo langzaam
zo vreselijk tergend traag
in tijden dat ik juist zou willen
dat het snel voorbij moet gaan

waarom tikt de klok zo haastig
zo jachtig en zo snel
op tijden dat ik niet zou willen
dat het vlug verdwijnen zal

kon ik tijd betoveren
in precies net andersom
ik wou dat ik het kon

ik wou dat ik het kon

 

Contact

je ogen bewogen
in de richting
van de mijne

waar ik ook ging
jouw blik week
niet af

aan míjn zijde
stond hij
met míjn hand
in de zijne

en ik dacht
dat jouw ogen
mij zeiden

was zij …
was zij
maar de mijne
 

 
Hard

ik was al bezig
cement te smeren
rond mijn hart
had alleen niet begrepen
dat het nat gehouden moest worden
om echt te kunnen harden

 

Ik zou

ik zou wel eens
willen dichten
over liefde
over passie
over trouw
over hoe ontzettend veel
ik toch van je hou
maar het gevoel
van onvoorwaardelijke liefde
van onbeschrijflijke hartstocht
en van eeuwige trouw
gaat mijn straatje voorbij…

 

Verliefd

ik wil wel
maar het lukt niet
er komt niets uit mijn pen

misschien wel
omdat in gedachten
ik alleen bij jou ben

mijn pen weigert en hij zweeft
hij stottert en hij beeft
hij fladdert wat in ’t rond
vanaf ‘t moment dat ik jou vond

 

Zin

ik ben ziende blind
horende doof
en pratende stom

ik ben gevoelloos
voor gevoel
van liefde
voor jou

ik voel,
tast
en leef
maar
niet voor liefde

de tijd van
zintuigen
die komt er

ooit

 

Internet met wodka

Gesprekken gaan heen
En weer
Slok, typ, denk, typ

Gevoelens gaan op
En neer
Slok, typ, denk, typ

Waarheid wordt gesproken
En gelogen
Slok, typ, denk, typ

Nachten worden langer
Dagen korter
Slok, typ, denk, typ

Gedachten worden heftig
En heviger
Zlokkk, ttyypp, deennnk, tyyyyyyyp

 

Dan voel ik me gelukkig

wonend in een luchtkasteel
met duizend gouden wanden
miljoenen zilveren kandelaars
met stenen aan de randen

dwalend in de groene weiden
gevuld met vele soorten bomen
met de allermooiste bloemen
kan ik zitten dromen

dromend over prachtige oorden
waar ieder mens gelukkig is
waar doden weer leven en
geen plek is voor gemis

dan voel ik me gelukkig

(Het is fout om in dromen
te blijven hangen en vergeten
te leven)
 


Lily

wat denk je
als je in de spiegel
starend de dagen leeft

wat zie je
in het zielenbeeld
van weerspiegeling

wat voel je
daar aan de and’re zijde
door ogen van een ander

ik wou dat ik
je beeldenspiegel was
en wist wat jij al weet

 

De stilte…

de stilte tussen jou en mij
was zo luid, ze schreeuwde
angstaanjagende kreten,
tekende eeuwig verloren liefde

de vernietigende krachten
die ons samenhielden
waren zo sterk, zo gewoon,
we waren bang te verliezen

juist op dat moment, terwijl
de liefde als een moordlustig
wapen om zich heen sloeg,
beseften we, dat het voorbij was

 

Dinsdag

dat het iedere dag licht wordt
dat weet ik nu wel, zodra de zon
opkomt is de nacht voorbij en
begint de dag. Maar niet iedere

dag is licht, soms hangen er zware
wolken aan de hemel, die de dag als
het ware wegdrijft als een papieren
bootje in een snelstromende rivier

maar als de wolken weggeblazen zijn
kan ik eindelijk schrijven over
hoe licht en hoe mooi de lucht was,
op een normale dinsdag in de zomer.

 

Jij

je lacht zo lief
als ik twijfelend
over ons
in gedachten zit

je praat oprecht
over liefde
die jij voelt
voor mij,
terwijl ik
jou, het
niet aandurf

je streelt me,
je kust me,
ik voel je
maar terugvoelen
kan ik niet

je maakt me bang,
ik maak me bang,
ik wil niet liefhebben
ik wil niet houden van
ik wil niet binden
ik wil niet

verliezen

 

Spiegeltje, spiegeltje

als ik voor de spiegel sta
en kijk naar wie ik ben
lijkt het nu steeds vaker
dat ik haar niet ken

we hebben dezelfde haren,
dezelfde ogen, dezelfde neus
maar die rimpel op haar voorhoofd
maakt haar zo serieus

als ik lach, dan fronst ze
als zij lacht, huil ik

kunnen we geen eenheid zijn
samen werken aan onze pijn
want ik sterf zo langzaamaan,
ik stik, ik stik, ik stik

 

De leugen

wordt een leugen waarheid
als er in geleefd wordt
wordt achter een muur van zwijgen
het onzegbare uitgesproken

het evenwicht tussen
zwijgen en spreken
is wankel, zo fragiel

maar zal balans hervinden
als waarheid gesproken
en leugens vernietigd

zeg wat ongesproken bleef
en zwijg wat werd beweerd

 

Mijn ego en ik

mijn ego en ik
zijn nooit
vrienden geweest

mijn ego en ik
kenden elkaar
niet eens

mijn ego en ik
kwamen elkaar tegen
en jij en ik
passen best bij elkaar

ik heb je gemist
ook al kende ik je niet
ik heb je gewenst
naar me toegedroomd

nu ik je ken
wil ik je niet missen
nu ik jou heb
raak ik mezelf niet kwijt


 
Blote tenen

de zon schijnt fel, verkleurt mijn huid
de warmte trekt mijn kleren uit
en naakt liggend op het strand
spelen tenen met het zand